الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )

261

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

حالى كه اشك مىريخت از آن حضرت درخواست نمود تا از مكارم خود - كه جهان را سراسر معطر نموده بود - چيزى به ارث ، نصيبشان ، فرمايد ، پس گفت : « پدر جان ! اينها دو فرزند تو هستند ، پس چيزى از خود به آنها ميراث عنايت فرما . . . » . ( 1 ) پيامبر ، بعضى از ويژگيها و ذاتيات خود را كه به آنها بر ديگر پيامبران ممتاز شده بود ، به آن دو عنايت فرمود و گفت : « براى حسن ، هيبت و سيادت من باشد و براى حسين ، جرئت و بخشش من خواهد بود » « 1 » . ( 2 ) حسنين از نزد جدشان برخاستند در حالى كه از آن حضرت ، هيبت ، سيادت ، جرئت و بخشندگى را به ارث برده بودند و آيا از آنچه اين زمين در بر مىگيرد ، چيزى گرانبهاتر و گران‌مايه‌تر از اين ميراث وجود دارد كه ارتباطى به جهان ماده و امور آن ندارد ، بلكه كمالات نبوت و ويژگيهاى آن را در بر مىگيرد . ( 3 ) سفارش پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مورد سبطين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله امام على را در مورد نگهدارى از سبطين ، سفارش فرمود و اين

--> ( 1 ) ابن شهر آشوب ، مناقب 3 / 396 . و در نظم درر السمطين ، ص 212 آمده است كه حضرت فاطمه عليها السّلام گفت « اى رسول خدا ! به دو فرزندم حسن و حسين ، چيزى بخشش فرما ، پس فرمود : « به حسن ، هيبت و حلم و به حسين ، گذشت و رحمت را عطا مىنمايم » . و در روايتى ديگر : « اين بزرگ را هيبت و حلم مىبخشم و اين كوچك را محبت و رضا مىدهم » . و در ربيع الابرار ، ص 315 آمده فاطمه دو فرزندش را نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آورد و گفت : يا رسول اللّه ! به آنها بخششى فرما ، فرمود : « پدرت فداى تو باد ! پدر تو مالى ندارد كه به آنها ببخشد سپس حسن را گرفت و او را بوسيد و بر ران راست خود نشاند و فرمود : « اين پسرم ، عطيه‌اش خلق و هيبت من است و حسين را گرفت و بوسيد و بر ران چپ خود نهاد و فرمود : عطيهء او شجاعت و بخشندگى من است » .